Prawdziwa szkocka przyroda – gdzieś między Glasgow a Edynburgiem

Szkocja to bogactwo miejsc, które są warte obejrzenia. Z jednej strony wysokie góry w Higlands, a z drugiej łagodne wzgórza Lowlands. Wszędzie za to można natknąć się na średniowieczne zamki (bądź ich ruiny) oraz malownicze jeziora. W tym zwanym Loch Ness mieszka podobno potwór, ale czy to faktycznie prawda, musisz odpowiedzieć sobie sam. Zwiedzając tę część Zjednoczonego Królestwa można poczuć się jak za czasów bohaterów filmu ,,Braveheart”, gdzie poczucie wolności było najwyższą kultywowaną wartością. To tu kręcono też sagę o Harrym Potterze. Piękna szkocka sceneria stała się również tłem dla ostatniej części przygód o Jamesie Bondzie ,,Skyfall”.

Nie przejdziesz ( lub przejedziesz)  obojętnie pośród malowniczych pagórków, które pod koniec lata pokryją się kwitnącymi w przeróżnych odcieniach fioletu wrzosami. Mnie jednak oprócz otaczającej flory najbardziej przypadły do gustu zwierzęta zamieszkujące tereny Szkocji. Najczęstszym widokiem są pasące się owce. Dlatego też echem roznosi się ich beczenie. Są głównie białe, ale trafiają się także czarnej maści. Podobnie  krowy z długą rudą sierścią są charakterystycznym obrazkiem dla tej części kraju, ale możesz spotkać też czarne egzemplarze. Szkocja obfituje w liczne gatunki ptaków, np. orły, maskonury, rybołowy. Z wyspami Szetlandzkimi należącymi do Szkocji kojarzą się z kolei kuce. Przy drogach stoją często znaki ostrzegające przed jeleniami, które potrafią wtargnąć na drogę. W ogóle infrastruktura jest tu bardzo dobrze dopasowana do potrzeb turystów. Nawet w zdawałoby się szczerym polu można znaleźć parking, czy toaletę albo ławeczkę, na której można oddać się podziwianiu okalającej przyrody. Wzgórza i pagórki bywają przecież dość męczące po kilkugodzinnej jeździe, wiec warto zatrzymać się na chwilę w takim miejscu lub jednym z wielu hoteli ulokowanych w dalekich zakątkach. Po jeziorach, których tu nie brakuje można natomiast wybrać się w rejs wycieczkowym statkiem. Długie serpentyny dróżek bardziej lub mniej krętych prowadzą do pozostałości zamków. I tak na przykład będąc w pobliżu Stirling koło wioski Doune natkniemy się na twierdzę z drugiej połowy XIV wieku. Ów zamek stał się w 1974 roku tłem filmu ,,Monty Python i Święty Graal”, który parodiował legendę o królu Arturze.

Mimo że drogi nie zawsze są oświetlone z góry, mają zamontowane odblaski. Dzięki temu nawet w nocy można czuć się tu bezpiecznie. Z dala od gwaru miasta czuje się prawdziwą wolność. Choćby przez chwilę zza okna pędzącego samochodu. Są to iście bajkowe krajobrazy, a ich wspomnienie zachowam w pamięci na długo.

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s